Kolejny etap wielkiego remontu Auli Leopoldyńskiej dobiegł końca w styczniu bieżącego roku. Na tym jednak nie koniec. Władze uczelni zapowiadają dalsze prace, które będą możliwe dzięki środkom uzyskanym z budżetu miasta.

Aula Leopoldyńska to największa i najbardziej reprezentacyjna część gmachu głównego Uniwersytetu Wrocławskiego. Wzniesiona została w latach 1728-1732 wraz z całym kompleksem budynków uniwersyteckich. Swoją nazwę otrzymała na cześć cesarza Leopolda I. Projektantem auli był Christophorus Tausch, freski wykonał Johann Christoph Handke z Ołomuńca, twórcą rzeźb figuralnych był Franz Joseph Mangoldt (znany artysta wrocławski rodem z Moraw), a ornamenty sztukatorskie i marmoryzację wykonał włoski mistrz Ignazio Provisore. Niegdyś barokowa aula służyła jako miejsce spotkań wspólnoty akademickiej – prowadzono tam dysputy. Obecnie wykorzystywana jest głównie jako część muzeum uniwersyteckiego, a także jako miejsce obchodzenia głównych uroczystości uczelni.

Aula Leopoldyńska była już remontowa kilkukrotnie, m.in. w XVIII wieku po wojnach śląskich oraz po II wojnie światowej. W ostatnim czasie przeszła kilka etapów remontu. Do tej pory odnowione zostało m.in. podium, gdzie wymieniono 30 procent tynku, a namalowanym postaciom przywrócono stan faktyczny: zniszczoną twarz – Madonnie, a płomienie – świętemu Franciszkowi Ksaweremu. Dawny blask odzyskały także empora, loże profesorskie oraz obrazy.

Niedawno Fundacja Uniwersytetu Wrocławskiego otrzymała z budżetu miasta 730 tysięcy złotych. Kwota ta pozwoli na odnowienie wnęk okiennych, w tym wymianę okien oraz renowację malowideł. Wykonawcę kolejnej części remontu trzeba będzie wyłonić w przetargu. Prace remontowe ruszą więc najpewniej w ciągu kilku, kilkunastu tygodni. Na przywrócenie dawnej świetności czeka także centralna, największa część Auli Leopoldyńskiej. Jeśli znajdą się fundusze na przeprowadzenie dalszej części remontu, wnętrze w całej okazałości można będzie podziwiać za około półtora roku.


Autor: OSA
Zdjęcie: wikipedia commons/ Piotr Błaszczyk