Ukraiński prawosławny stół wigilijny ma swoje oryginalne potrawy, które nie występują w wigilijnej kuchni polskiej. Dania, zastawiane w Wigilię Bożego Narodzenia kojarzą się wyłącznie z tym świętem, są jego symbolem, i z roku na rok zostają niezmiennymi – pisze Edward Bielajew.

Tradycyjnie występuje dwanaście potraw postnych, będących kanonem wschodniosłowiańskiej wieczerzy wigilijnej. Klasycznym atrybutem tej wigilii są pierogi. Zwyczajowo nadziewane są grzybami (mają specjalną nazwę – uszka), kapustą, twarogiem i koperkiem oraz z ziemniakami. Za obyczajem stałe miejsce na stole ma barszcz ukraiński z pampuchami (ciastka na słono, podobne do pączków), podawanymi z sosem czosnkowym. Jednak najważniejszym daniem ukraińskiej Wigilii jest kutia. Tradycyjny przepis zawiera w sobie obtłuczoną pszenicę, mak, miód oraz bakalie: różnorakie orzechy i rodzynki. Jak każe obyczaj, przed rozpoczęciem świątecznej kolacji każdy siedzący przy stole, według starszeństwa, po kolei musi zjeść po łyżce kuti. Dopiero po tym obrzędzie zaczyna się świętowanie Wigilii.

Istnieją także tradycje nie związane z potrawami: przed samym wieczorem Wigilii Bożego Narodzenia dziadkowie wkładają pod stół siano i siekierę. Ciężko dzisiaj jednoznacznie określić czego symbolem miała być siekiera. Mogła odnosić się jak na Podhalu do spokoju w rodzinie, albo jak na Śląsku do zdrowia biesiadników (gdzie kładziono na niej nogi, żeby były zdrowe, bo kiedyś wszędzie poruszano się pieszo). Pod koniec Wigilii najmłodsi wnukowie pokazują Bożonarodzeniowe scenki. Obyczajem kończącym wieczerzę wigilijną jest śpiewanie kolęd.

Autor | Edward Bielejew

  • Prawosławna Wigilia obchodzona jest na Ukrainie 6 stycznia.
  • Zdjęcie | wikipedia – kutia w makutrze