Są dla nas drugimi rodzicami. Dla każdego z nas jej pierogi są najlepsze na świecie. I to właśnie u niego na baranach czuliśmy się najbezpieczniej. Babcia i dziadek. Pamiętajmy, że 21 i 22 obchodzimy ich Święto!

– Dzień babci i dziadka to dla mnie święto, o którym każdy powinien pamiętać. Często nie zdajemy sobie sprawy, ile dziadkowie o nas myślą i jak nas wspierają, a to dzień, kiedy możemy im za to podziękować i sprawić, że poczują, że my też o nich myślimy – powiedziała Paulina Grzyb.

Od najmłodszych lat spędzali z nami czas, pilnowali, gotowali obiadki. Uczyli nowych rzeczy. Za plecami rodziców pozwalali nam jeść słodycze. Bo kto inny rozpieszcza tak jak dziadkowie? Babcia to zawsze ta, której potrawy smakują najlepiej, a ciasta są najsłodsze (niektórzy z nas, studentów, pewnie do tej pory przywożą je w słoikach do akademików). Świetnie szyje, naprawia zepsute zamki i rozprute spodnie. Z dobrotliwym uśmiechem wysłuchuje historii, o których nie wie nawet mama. I bez końca pokazuje rodzinne albumy.

Z kolei dziadek kojarzy się z siłą, milczeniem i uśmiechem w oczach. Kiedy byliśmy dziećmi, uczył nas jeździć na rowerze, zabierał nas na ryby i do lasu na grzyby. Teraz ogląda z nami mecze i rozmawia wieczorami na różne tematy.

– Dziadek uczył mnie wielu praktycznych rzeczy, a przy okazji godzinami siedział ze w mną w aucie. Udawałem, że jestem kierowcą taksówki, a on po prostu siedział obok i mimo, że nic się nie działo, zachowywał się, jakbyśmy jechali ulicą. – opowiedział Marcin, student DiKSu.

Dziadkowie nierzadko są naszymi bohaterami, autorytetami, wzorami do naśladowania. Opowiadają nam o swoim dzieciństwie, młodości. Ale równie często pokazują nam, czym jest prawdziwa miłość. Trwająca wiele lat.

– Moi dziadkowie są dla mnie chodzącym i niesamowitym dowodem na istnienie prawdziwej miłości. Daleko jej do tej „filmowej”. Wyidealizowanej, „lukrowanej”, fałszywej. Jest szczera i piękna, choć nie jest szorstka, surowa. Zawsze podziwiałam w ich postawie, jak oddają się sobie nawzajem nieustannie od 45 lat – zdradziła nam studentka dziennikarstwa.

W przedszkolu rysowaliśmy dziadkom laurki, śpiewaliśmy piosenki, braliśmy udział w przedstawieniach. Jednym z takich wspomnień jest na przykład papierowy kapeć, w którego można było schować klucze albo okulary. Teraz możemy zabrać dziadków do kawiarni, na ciasto, do teatru. Nie pozwólmy pomyśleć im, że o nich zapomnieliśmy.

W Polsce Dzień Babci i Dziadka obchodzi się od 1966 roku, ale pomysł utworzenia tego święta padł dwa lata wcześniej. W ten sam dzień życzenia składa się w Bułgarii i Brazylii. Z kolei w Hiszpanii 26 lipca. W USA i Kanadzie jest to pierwszy poniedziałek września, w Wielkiej Brytanii pierwszy poniedziałek października, a we Francji to początek marca.

Co ciekawe w Rosji to święto pojawiło się w kalendarzu dopiero w 2009 roku i nie ma oficjalnej daty obchodów. Za to państwo, w którym ten dzień nie istnieje w ogóle to… Japonia. Tam ludzie starsi są postrzegani jako autorytet w kwestii wiedzy i moralności, dlatego 15 września jest obchodzony Dzień Szacunku dla Wieku.

Już 21 i 22 stycznia pokażcie swoim dziadkom jak wiele dla Was znaczą. Spędźcie z nimi dzień. A jeśli nie możecie, chociaż do nich zadzwońcie i powiedzcie dwa magiczne słowa: „Kocham Cię”.

 


Autor: Karolina Szachniewicz
Współpraca: Karolina Stachera