Dwoje młodych ludzi, weekendowy wypad do Nowego Jorku i niesprzyjające ich planom okoliczności. W deszczowy dzień w Nowym Jorku to przyjemny film spod znaku Woodiego Allena. W jego nowym obrazie znajdziemy trochę z komedii Szekspira i co nieco ze starych romansów w stylu Przeminęło z wiatrem.

Gatsby jest ekscentryczny. Uwielbia mało znanych pisarzy, muzykę fortepianową i klimat Nowego Jorku, szczególnie w deszczu. Kiedy jego dziewczyna Ashleigh, początkująca dziennikarka, otrzymuje szansę na przeprowadzenie wywiadu ze znanym reżyserem do szkolnej gazetki, Gatsby uznaje, że to świetna okazja by pokazać jej rodzinne miasto.

W deszczowy dzień w Nowym Jorku, Woody Allen

Nie Wielki, Gatsby

Dwoje zakochanych, którzy chcą spędzić romantyczny weekend, ale rozdziela je szereg niespodziewanych przypadków. Tak najkrócej, nie zdradzając przy tym zakończenia, można opisać fabułę filmu.

W deszczowy dzień w Nowym Jorku, Woody Allen

Ashleigh, w tej roli Elle Fanning, po rozmowie dostaje od reżysera (Liev Schreiber) zaproszenie na pokaz roboczej wersji jego najnowszego dzieła. Wciągnięta przez wir wydarzeń poznaje kolejno scenarzystę (Jude Law) i gwiazdę kina – Francisco Vegę (Diego Luna), zapominając o wspólnych planach z Gatsbym (Timothée Chalamet).

W deszczowy dzień w Nowym Jorku, Woody Allen

Ten z kolei, pozostawiony samemu sobie, wpada na starych znajomych. Pomagając jednemu z nich podczas kręcenia filmu, (nieprzypadkowo kolega-reżyser wygląda jak młody Allen) Gatsby spotyka Shannon (Selena Gomez), młodszą siostrę swojej byłej dziewczyny.

W deszczowy dzień w Nowym Jorku, Woody Allen

Ashleigh, jak Ashley Wilkes

Bohaterowie W deszczowy dzień w Nowym Jorku przypominają postacie z kryminału noir czy komiksu. Zarysowani kilkoma grubymi liniami. Sympatyczni, choć nieco jednowymiarowi. Naiwna dziennikareczka. Nastoletni ekscentryk z wyboru. Reżyser w zastoju twórczym. Licealistka próbująca być zadziorna. Gwiazdor kina skaczący z kwiatka na kwiatek.

W deszczowy dzień w Nowym Jorku, Woody Allen

Ich zabawne przygody ogląda się jednak z ogromną przyjemnością. Perypetie rozgrywają się w głównej mierze – podobnie jak u Szekspira – podczas jednego deszczowego dnia. Na szczególną uwagę zasługują Dobrze skonstruowane, pięknie kameralne kadry, wypełnione allenowskim humorem.

W deszczowy dzień w Nowym Jorku, Woody Allen

Mówi się, że sztuka naśladuje życie. Bohaterowie filmu Woodiego Allena chcą swoje życie upodobnić do sztuki, do filmu. Rzecz w tym, że każde z nich lubi zupełnie inne filmy. Pokazuje to zakończenie W deszczowy dzień w Nowym Jorku. Bohaterowie się spotykają, deszcz przestaje padać. Nastaje nowy dzień. Jak w Przeminęło z wiatrem – dosłownie i w przenośni.

W deszczowy dzień w Nowym Jorku, Woody Allen

Film się kończy. Bez fajerwerków, aplauzu na stojąco, bez łez wzruszenia. Wychodzimy z kina. To od nas zależy jak dalej potoczy się ten film, nasza sztuka.


Autor: Karolina Stachera
Zdjęcia: Internetowa Filmowa Baza Danych imdb.com