Zburzenie fortyfikacji miejskich sprawiło, że Wrocław mógł rosnąć. W 1808 przywrócono miastu samorządność i ustanowiono niezależne władze miejskie, ponadto w 1810 roku sekularyzowano majątek kościelny.

Nowe prawo miejskie, z roku 1808, włączyło do obrębu Wrocławia okoliczne miejscowości zwiększając jego powierzchnię z trzech i pół do ponad dwudziestu kilometrów kwadratowych. W roku 1811 połączono kolegium jezuickie, czyli Akademię Leopoldyńską z protestanckim Uniwersytetem Viadrina z Frankfurtu nad Odrą, tworząc Śląski Uniwersytet im. Fryderyka Wilhelma. Na nowej uczelni otwarto pięć wydziałów: teologii katolickiej, teologii protestanckiej, filozofii, prawa i medycyny.

To w ponapoleońskim Wrocławiu Fryderyk Wilhelm III, w roku 1813, ustanowił najsłynniejsze odznaczenie wojskowe Niemiec – Żelazny Krzyż, również tutaj narodziły się barwy narodowe Niemiec, czyli połączenie kolorów czarnego, czerwonego i złotego. W roku 1840 uruchomiono we Wrocławiu pierwszą linię omnibusową, a w 1842 linię kolejową na trasie Wrocław – Oława. Wkrótce połączyła się ona z koleją wiedeńsko – warszawską, rozgałęziąjąc się na cały Górny Śląsk. W roku 1846 kolej połączyła miasto z Wiedniem, rok później z Wiedniem, Krakowem oraz Dreznem.


Autor: Patryk Rudnicki