Trzydzieści procent – taka część miasta nadawała się po wojnie do zamieszkania. Zresztą z powojennym Wrocławiem wiąże się sporo legend i niedopowiedzeń. Przede wszystkim należy jednak zwrócić uwagę na jedno: przesiedleńcy kierowani do miasta nie do końca mieli gdzie mieszkać i bali się w swojej okolicy.

 

Sąsiedztwo nie napawało optymizmem z jednej, prostej przyczyny. Nikt nie wierzył, że Wrocław pozostanie miastem polskim. Sądzono wręcz, że równie szybko jak wcielono go w granice nowej, komunistycznej Polski, w takim samym tempie te granice opuści. Z tego też powodu głównym zajęciem, jakim można było się parać we Wrocławiu było… szabrownictwo. Sytuacji nie zmieniał fakt, że większość miasta byłą gruzami, ponieważ nawet wśród tych gruzów można było coś znaleźć. Głównym miejscem handlu był więc Szaberplatz, który znajdował się na placu Grunwaldzkim.

Przeszukiwanie gruzów oraz opuszczonych kamienic przerodziło się szybko w konkurencję, co zdeterminowało utworzenie się band szabrowników. Ogromnym problemem była wysoka przestępczość oraz swawola żołnierzy Armii Czerwonej. Sprawiło to, że mieszkańcy Wrocławia osiadali się przede wszystkim w okolicach posterunków Milicji Obywatelskiej, aby móc poczuć się bezpieczniej.

Największym mitem jaki dotyczy powojennego Wrocławia jest ten, mówiący, że w znaczącej większości trafili do niego mieszkańcy Lwowa. Prawdą jest, że do miasta trafili głównie inteligenci (wielu z okolic Lwowa), którzy znacznie wspomogli dalszy rozwój miasta. Ponadto nad Odrą pozostało sporo Niemców, którzy albo zasymilowali się z resztą społeczeństwa, albo wyjechali z czasem do Niemiec. Wielu było też z Wielkopolski oraz z Warszawy.

Pierwszym prezydentem miasta został Bolesław Drobner, który nie nacieszył się stanowiskiem, pomimo faktu, że zostało mu ono nadane już w trakcie oblężenia miasta. Odwołano go ze stołka w momencie kiedy chciał przekształcić Wrocław w miasto wydzielone, w którym postanowił stworzyć system gospodarczy wykluczający obieg pieniądza, czyli tak zwaną republikę drobnerowską. Rządy zakończył 9 czerwca 1945 roku.

 


Autor: Patryk Rudnicki